بررسی خصوصیات مهم پروتکل های مسیریابی

بررسی خصوصیات مهم پروتکل های مسیریابی

خصوصیات کلیدی پروتکل های مسیریابی

پروتکل های مسیریابی مانند RIP، IGRP، EIGRP، OSFP، BGP، ISIS و … این توانمندی را به روترها و سوئیچ های لایه ۳ خواهند داد که به صورت Dynamic جدول مسیریابی بین روترهای موجود در یک Interwork مبادله شود و مسیرهای جدید را اضافه و جدول مسیریابی خود را با ارسال Update ها بین یکدیگر به روز رسانی و Update کنند.

در واقع برای استفاده از مسیریابی به صورت Dynamic Routing شما باید این پروتکل ها را روی روتر پیکربندی نمایید. در پروتکل های مسیریابی Dynamic بعد از پیکربندی این پروتکل ها روترها با روترهای همسایه ارتباط برقرار می کنند و جدول های مسیریابی را بین یکدیگر مبادله می کنند و از وجود مسیرهای موجود در جدول مسیریابی یکدیگر اطلاع حاصل کرده و جدول مسیریابی خود را به روز رسانی می کنند.

 

 برخی از وظایف Routing Protocol به شرح زیر می باشد:

  • مبادله جدول مسیریابی خود با سایر روترهای Interwork
  • دریافت پیام های Update از سایر روترها و پردازش آنها
  • بروزرسانی اتوماتیک جدول مسیریابی بین روترهای یک Interwork
  • محاسبه بر روی مسیرهای موجود برای دسترسی به هر مقصد و انتخاب بهترین مسیر برای هر مقصد و قرار دادن آن در جدول مسیریابی
   

 حال شما با تعریف های انجام شده از Routing Protocol ها متوجه شده اند که منظور ما از Routing Protocol ها عبارت است از پروتکل های مسیریابی به شرح زیر:

  • RIP
  • EIGRP
  • OSPF
  •  BGP
 

بعد از اینکه جدول مسیریابی روتر با استفاده از پروتکل روتینگ یا همان پروتکل های مسیریابی به روز رسانی و کامل می شود هر ترافیکی که به سمت روتر برای مسیریابی ارسال می شود روتر تصمیمات مسیریابی را بر اساس اطلاعات داخل جدول اتخاذ خواهد کرد.

 

 Metric:

ممکن است در شبکه Interwork برای رسیدن به یک مقصد دو مسیر وجود داشته باشد در این حالت روترها برای شناسایی بهترین مسیر از واحدی به نام Metric استفاده می کنند در واقع چون Routing Protocol های مختلفی وجود دارد هر Routing Protocol به یک شکل فرم مخصوص به خود Metric را محاسبه می کند.

 

 Administrative Distance:

روترهای شرکت سیسکو از واحد دیگری برای انتخاب بهترین مسیر به مقصد بین چندین Routing Protocol به نام Administrative Distance استفاده می کنند. در این حالت برای رسیدن به یک مقصد مسیرهای مختفی در داخل جدول مسیریابی روترها وجود دارد که توسط پروتکل های مسیریابی مختلف بدست آمده است که در این شرایط روترهای شرکت سیسکو برای انتخاب بهترین مسیر بین چندین Routing Protocol از Administrative Distance استفاده خواهند کرد واز مسیری که دارای Administrative Distance کمتری می باشد استفاده خواهد شد.

 

 Administrative Distance یک روش اختصاصی سیسکو برای رتبه بندی پروتکل ها و منابع Routing می باشد و عددی بین ۰ تا ۲۵۵ می باشد که در جدول زیر مقادیر آن را برای هر پروتکل مشاهده می کنید.

  بررسی خصوصیات مهم پروتکل های مسیریابی  

 برای درک بهتر Administrative Distance به مثال زیر توجه کنید:

به عنوان مثال فرض کنید برای رسیدن به یک مقصد دو مسیر در داخل جدول مسیریابی روتر وجود داشته باشد که یک مسیر به صورت دستی از طریق Static Router تعریف شده باشد و یک مسیر از طریق پروتکل مسیریابی RIP و هر دو مسیر قادر به دسترسی به یک مقصد می باشند. در این شرایط در زمانی که روتر نیاز به ارسال یک بسته به سمت مقصد مورد نظر را داشته باشد از کدام مسیر استفاده خواهد کرد از مسیری که به وسیله Static Router ایجاد شده است یا از مسیری که توسط پروتکل RIP ایجاد شده است؟

بله درست حدس زدید در اینجا از مسیر ایجاد شده با استفاده از Static Router بسته ها به مقصد مسیریابی خواهند شد به علت اینکه Administrative Distance مربوط به Static معادل ۱ می باشد و از Administrative Distance پروتکل مسیریابی RIP که معادل ۱۲۰ می باشد کوچکتر و دارای اولویت بالاتری می باشد.

 

 مقایسه Routing Protocol با یکدیگر:

همان طور که اشاره شد هدف اصلی Routing Protocol ها به روز رسانی جدول مسیریابی و انتخاب بهترین مسیر برای مسیریابی می باشد که در این مرحله می خواهیم به صورت مختصر آنها را معرفی نماییم.

 

 جدول مقایسه Routing Protocol ها با یکدیگر:

پروتکل های مسیریابی را بر اساس یکسری خصوصیات به شرح زیر مقایسه خواهند شد:

  • الگوریتم مسیریابی
  • پشتیبانی از توانمندی Summarization
  • سرعت همگرایی یا Convergence Speed
  • زمان Update
  • Network size
 

 جدول زیر را مشاهده کنید در این جدول سه عدد Routing Protocol با یکدیگر مقایسه شده اند.

بررسی خصوصیات مهم پروتکل های مسیریابی  

 تفاوت پروتکل های مسیریابی Classful با Classless:

کلیه Routing Protocol ها به دو دسته به شرح زیر تقسیم می شوند.

 
  •   Classful Routing Protocol

پروتکل های Classful Routing Protocol در زمان تبلیغ شبکه ها به سایر روترها همراه آدرس شکبه بخش Subnet Mask مربوط به شبکه ارسال نمی شود. پروتکل های RIP ver 1 و IGRP از جمله پروتکل های  Classful Routing Protocol می باشند.

 
  •   Classless Routing Protocol

پروتکل های Classless Routing Protocol در زمان تبلغ شبکه ها به سایر روترها همراه با آدرس شبکه بخش Subnet Mask مربوط به شبکه ارسال می شود و این پروتکل ها توانایی پشتیبانی از VLSM را خواهند داشت.

پروتکل های RIP Ver2، OSPF، EIGRP و BGP از نوع پروتکل Classless Routing Protocol می باشند.

 

 جدول مسیریابی Router Routing Table:

 جدول مسیریابی هر روتر درون Interwork شامل کلیه مسیرهای می باشد که روترها قادر به هدایت بسته ها به سمت آنها می باشد این جدول مسیریابی Routing Table به شکل و فرم خاص توسط روتر تنظیم خواهد شد. در داخل جدول مسیریابی یک روتر یکسری اطلاعات مربوط به مسیرها وجود دارد که شما به عنوان یک مهندس سیسکو باید درک درستی از اطلاعات داخل جدول مسیریابی روترها داشته باشد.

 برای مشاهده جدول مسیریابی بر روی روترها و سوئیچ های لایه ۳ از دستور زیر استفاده کنید. به خروجی دستور زیر با دقت توجه کنید.

Router#show ip route

Gateway of last resort is not set

C 192.168.0.0/24 is directly connected, FastEthernet 0/0

C 192.168.1.0/24 is directly connected, FastEthernet 1/0

R 192.168.3.0/24 [120/1] via 192.168.5.2, 00:00:25,Serial2/0

R 192.168.4.0/24 [120/1] via 192.168.5.2, 00:00:25,Serial2/0

C 192.168.5.0/24 is directly connected, FastEthernet 1/0

  بررسی خصوصیات مهم پروتکل های مسیریابی  

 همان طور که در خروجی دستور Show ip route مشاهده می کنید لیست شبکه ها و مسیریابی موجود در جدول مسیریابی روتر مشاهده می شود. در حقیقت دستور Show ip route جدول مسیریابی یک روتر یا سوئیچ لایه ۳ را نمایش خواهد داد.

 زمانی که یک بسته وارد روتر می شود روتر ابتدا مقصد بسته را مشاهده و بعد جدول مسیریابی خود را برای پیدا نمودن مقصد بسته بررسی خواهد کرد در صورتی که روتر شبکه مقصد بسته را پیدا نماید از طریق اینترفیس صحیح بسته را به سمت مقصد هدایت خواهد کرد و در صورتی که برای مقصد بسته هیج مسیری در جدول مسیریابی روتر وجود نداشته باشد بسته بعد از ورود به روتر دور انداخته می شود.

 در خروجی دستور Show ip route یکسری کد Code را مشاهده می کنید که نشان دهنده Routing Protocol مورد استفاده می باشد در مثال بالا عبارت C بیان گر شبکه ای می باشد که به صورت مستقیم

 به اینترفیس روتر متصل می باشد و عبارت D همان طور که در خروجی دستور Show ip route نمایش داده می شود نشان دهنده مسیری می باشد که از طریق پروتکل مسیریابی EIGRP در جدول Routing Table اضافه شده است.

 

 به جدول زیر که کدهای خروجی دستور Show ip route نمایش داده شده است توجه کنید.

بررسی خصوصیات مهم پروتکل های مسیریابی    

 ویرایش و حذف جدول مسیریابی Router:

 در برخی از موارد ممکن است نیاز به حذف کلیه اطلاعات داخل جدول مسیریابی روتر را داشته باشید برای این منظور از دستور زیر استفاده کنید.

Router#clear ip route*

 دستور بالا کلیه محتویات جدول مسیریابی روتر را پاک خواهد کرد و محتویات جدول مسیریابی مجدداً توسط پروتکل های مسیریابی ایجاد خواهند شد.

 در صورتی نیاز به حذف یک مسیر خاص در داخل جدول مسیریابی روتر از دستور زیر استفاده نمایید.

Router#clear ip route Network Subnet Mask

 به مثال زیر توجه کنید.

Router#Clear ip route 192.168.3.0 255.255.255.0

 در مثال بالا فقط مسیر مربوط به شبکه ۱۹۲٫۱۶۸٫۳٫۰ با ماسک ۲۵۵٫۲۵۵٫۲۵۵٫۰ داخل جدول مسیریابی روتر حذف خواهد شد.

دیدگاه کاربران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *